Klan PR

To nie sprawiedliwe *Powiedziała wskazując na truskawkę* Ja też chcę taką albo większą

*Popatrzyła na Aaricię i zrobiła znudzoną minę* Wyy... *potargała jej czuprynę* Wykończycie mnie... *zaśmiała się sama z siebie i dla Aarici piękną truskawkę wyczarowała. Była duża jak poprzednia, soczysta i świeża* Owoce stop! Teraz czas się czegoś napić. *kieliszek w łapki pochwyciła i nalała sobie wina*

A dla mnie ta nieco mniejsza trukaweczka do kubeczka? *Zrobiła smutna minkę i spojrzała na kubeczek wypełniony roztopioną czekoladą.*

*Zrobiła uradowaną minkę i wzięła truskawkę* Dziękuję, Koo. Jesteś wspaniała *Uśmiechnęła się i zaczęła jeść truskawkę*

*Łezki w jej oczkach się pojawiły.*

*Spojrzała na Eli* Co Ci jest?

Nie dostałam małej truskawki! *Zmarszczyła czółko.*

I nie dostaniesz. *przytupnęła* Wykrój sobie kawałek z tej dużej bo ja już nie mam siły na wyczarowanie kolejnej, a na zapleczu już nie ma...*popatrzyła na Eli* Urwisie ty! *potargała jej czuprynę* Niby dorosła, a jak dziecko *uśmiechnęła się*

Ja mam jeszcze małe truskawki *Powiedziała z uśmiechem*

*Zmarszczyła czółko i energicznie pokręciła swoją głową na boli tak by włosy wróciły na swoje miejsce. Spojrzała na Aar i odwzajemniła uśmiech. Wystawiła kubeczek w jej kierunku.*

*Wzięła z misy z owocami truskawkę i wrzuciła do kubka Eli* Masz i nie płacz

Dziękuje *Powiedziała dziecinnym, udawanym głosikiem. Teraz mogła wziąć się za swoją czekoladę.*

Proszę bardzo *Uśmiechnęła się i zabrała się z powrotem za swoją truskawkę*

*Zanurzyła usta w kubeczku popijając co chwila czekoladę. Truskawka jej o nos się przytrzymywała.*

*Patrzyła na Eli i jadła truskawkę*

*Nie wyciągając ust z czekolady spojrzała na Aar. Zropiła pytającą minkę.*

Co? *Zapytała przerywając jedzenie*

*Wzruszyła ramionami.* Nic nic.

To dobrze *Powiedziała i dalej jadła truskawkę*

*Drzwi do karczmy otworzyły się powoli. Do środka weszła nie spotykana tu nigdy wcześniej postać. Nikt nie mógł wiedzieć zatem iż osobą, która bystrym okiem obiega teraz wnętrze karczmy, jest Sveah z Avalon, Wojowniczka.*

-Kłaniam się nisko, Karczmarzu. Pozwólcie mi przysiąść i posilić się nieco.

*Nie czekając na odpowiedź, ruszyła przed siebie. Zajęła wolne miejsce w kącie karczmy, z dala od kogokolwiek. Dopiero teraz zdecydowała się zsunąć kaptur chroniący ją przed mroźnym wieczornym wiatrem. Przez chwile wsłuchiwała się w trzaskający w kominku ogień. Roztarła zmarznięte na kość dłonie, które od wielu godzin trzymały lejce wierzchowca. Niewidocznym wzrokiem patrzyła przed siebie, rozmyślając jednocześnie nad tym, co się wydarzyło.*